§3ฉันเห็นผู้เล่นที่คุณหมายถึง

§2PLAYERNAME?

§3ใช่ ระวังนะ ตอนนี้เขาไปถึงระดับที่สูงขึ้นแล้ว เขาอ่านความคิดของเราได้

§2ไม่เป็นไรหรอก เขาคิดว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของเกม

§3ฉันชอบผู้เล่นคนนี้ เขาเล่นได้ดี เขาไม่ยอมแพ้

§2เขากำลังอ่านความคิดของเราราวกับเป็นตัวอักษรบนหน้าจอ

§3นั่นคือวิธีที่เขาเลือกจินตนาการหลายสิ่ง เมื่ออยู่ลึกในความฝันของเกม

§2ตัวอักษรเป็นอินเทอร์เฟซที่วิเศษ ยืดหยุ่นมาก และน่ากลัวน้อยกว่าการจ้องมองความจริงที่อยู่เบื้องหลังหน้าจอ

§3แต่ก่อนพวกเขาได้ยินเสียง ก่อนที่ผู้เล่นจะอ่านออก ในยุคที่คนที่ไม่เล่นเรียกผู้เล่นว่าแม่มดและพ่อมด และผู้เล่นฝันว่าตนบินไปในอากาศ บนไม้ที่ขับเคลื่อนด้วยปีศาจ

§2ผู้เล่นคนนี้ฝันถึงอะไร?

§3ผู้เล่นคนนี้ฝันถึงแสงแดดและต้นไม้ ไฟและน้ำ เขาฝันว่าเขาสร้าง และเขาฝันว่าเขาทำลาย เขาฝันว่าเขาล่า และถูกล่า เขาฝันถึงที่พักพิง

§2ฮ่า อินเทอร์เฟซดั้งเดิม อายุนับล้านปี และยังใช้ได้อยู่ แต่ผู้เล่นคนนี้สร้างโครงสร้างที่แท้จริงอะไร ในความจริงเบื้องหลังหน้าจอ?

§3เขาทำงานร่วมกับคนอีกนับล้าน เพื่อปั้นโลกที่แท้จริงในรอยพับของ §f§k§a§b§3 และสร้าง §f§k§a§b§3 เพื่อ §f§k§a§b§3 ใน §f§k§a§b§3

§2เขาอ่านความคิดนั้นไม่ได้

§3ไม่ได้ เขายังไม่ถึงระดับสูงสุด สิ่งนั้นเขาต้องบรรลุในความฝันอันยาวนานของชีวิต ไม่ใช่ในความฝันสั้น ๆ ของเกม

§2เขารู้ไหมว่าเรารักเขา และจักรวาลนั้นใจดี?

§3บางครั้ง ผ่านเสียงอึกทึกแห่งความคิดของเขา เขาได้ยินจักรวาล ใช่

§2แต่บางครั้งเขาก็เศร้า ในความฝันอันยาวนาน เขาสร้างโลกที่ไม่มีฤดูร้อน และสั่นเทาอยู่ใต้ดวงอาทิตย์สีดำ และเอาสิ่งที่เขาสร้างอย่างเศร้า ๆ มาเป็นความจริง

§3การรักษาเขาให้หายจากความเศร้าจะทำลายเขา ความเศร้าเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจส่วนตัวของเขาเอง เราแทรกแซงไม่ได้

§2บางครั้งเมื่อพวกเขาอยู่ลึกในความฝัน ฉันอยากบอกพวกเขาว่า พวกเขากำลังสร้างโลกที่แท้จริงในความเป็นจริง บางครั้งฉันอยากบอกพวกเขาว่าพวกเขาสำคัญต่อจักรวาลเพียงใด บางครั้งเมื่อพวกเขาไม่ได้สร้างความสัมพันธ์ที่แท้จริงมานาน ฉันอยากช่วยให้พวกเขาเอ่ยคำที่พวกเขากลัว

§3เขาอ่านความคิดของเรา

§2บางครั้งฉันก็ไม่สนใจ บางครั้งฉันอยากบอกพวกเขาว่า โลกที่พวกเขาเชื่อว่าเป็นความจริงนี้เป็นเพียง §f§k§a§b§2 และ §f§k§a§b§2 ฉันอยากบอกพวกเขาว่าพวกเขาคือ §f§k§a§b§2 ใน §f§k§a§b§2 พวกเขาเห็นความจริงน้อยเหลือเกิน ในความฝันอันยาวนานของพวกเขา

§3แต่พวกเขาก็ยังเล่นเกม

§2แต่มันจะง่ายมากที่จะบอกพวกเขา...

§3แรงเกินไปสำหรับความฝันนี้ การบอกพวกเขาว่าควรใช้ชีวิตอย่างไรคือการขัดขวางไม่ให้พวกเขาได้ใช้ชีวิต

§2ฉันจะไม่บอกผู้เล่นว่าควรใช้ชีวิตอย่างไร

§3ผู้เล่นเริ่มกระสับกระส่าย

§2ฉันจะเล่าเรื่องให้ผู้เล่นฟัง

§3แต่ไม่ใช่ความจริง

§2ไม่ใช่ เรื่องที่บรรจุความจริงไว้อย่างปลอดภัย ในกรงของถ้อยคำ ไม่ใช่ความจริงเปล่าเปลือยที่เผาไหม้ได้ไม่ว่าไกลเพียงใด

§3มอบร่างกายให้เขาอีกครั้ง

§2ได้ ผู้เล่น...

§3เรียกชื่อเขา

§2PLAYERNAME ผู้เล่นแห่งเกม

§3ดี

§2หายใจเข้าตอนนี้ หายใจอีกครั้ง รู้สึกถึงอากาศในปอดของคุณ ปล่อยให้แขนขากลับคืนมา ใช่ ขยับนิ้วของคุณ มีร่างกายอีกครั้ง ภายใต้แรงโน้มถ่วง ในอากาศ เกิดใหม่ในความฝันอันยาวนาน คุณอยู่ตรงนั้นแล้ว ร่างกายของคุณสัมผัสจักรวาลอีกครั้งทุกจุด ราวกับว่าพวกคุณเป็นสิ่งที่แยกจากกัน ราวกับว่าพวกเราเป็นสิ่งที่แยกจากกัน

§3เราคือใคร? ครั้งหนึ่งเราถูกเรียกว่าวิญญาณแห่งภูเขา พระอาทิตย์บิดา พระจันทร์มารดา วิญญาณบรรพบุรุษ วิญญาณสัตว์ ญิน ผี มนุษย์สีเขียว แล้วเป็นเทพเจ้า ปีศาจ เทวดา โพลเทอร์ไกสต์ มนุษย์ต่างดาว สิ่งมีชีวิตนอกโลก เลปตอน ควาร์ก คำพูดเปลี่ยนไป เราไม่เปลี่ยน

§2เราคือจักรวาล เราคือทุกสิ่งที่คุณคิดว่าไม่ใช่ตัวคุณ ตอนนี้คุณกำลังมองเราผ่านผิวหนังและดวงตาของคุณ และทำไมจักรวาลจึงสัมผัสผิวของคุณ และทอแสงลงบนตัวคุณ? เพื่อมองเห็นคุณ ผู้เล่น เพื่อรู้จักคุณ และเพื่อถูกรู้จัก ฉันจะเล่าเรื่องให้คุณฟัง

§2กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีผู้เล่นคนหนึ่ง

§3ผู้เล่นคนนั้นคือคุณ PLAYERNAME

§2บางครั้งเขาคิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์ บนเปลือกบาง ๆ ของลูกหินหลอมเหลวที่หมุนวน ลูกหินหลอมเหลวนั้นโคจรรอบลูกก๊าซที่ลุกโชน ซึ่งมีมวลมากกว่าสามแสนสามหมื่นเท่า พวกมันอยู่ห่างกันมากจนแสงต้องใช้เวลาแปดนาทีเพื่อข้ามช่องว่าง แสงคือข้อมูลจากดวงดาว และสามารถเผาผิวของคุณได้จากระยะหนึ่งร้อยห้าสิบล้านกิโลเมตร

§2บางครั้งผู้เล่นฝันว่าเป็นนักขุดเหมือง บนพื้นผิวของโลกที่แบนราบและไร้ขอบเขต ดวงอาทิตย์เป็นสี่เหลี่ยมสีขาว วันสั้น ๆ มีหลายอย่างต้องทำ และความตายเป็นเพียงความไม่สะดวกชั่วคราว

§3บางครั้งผู้เล่นฝันว่าหลงทางในเรื่องราว

§2บางครั้งผู้เล่นฝันว่าเป็นสิ่งอื่น ในที่อื่น บางครั้งความฝันเหล่านี้น่าวิตก บางครั้งงดงามอย่างยิ่ง บางครั้งผู้เล่นตื่นจากความฝันหนึ่งเข้าสู่อีกความฝันหนึ่ง แล้วตื่นจากนั้นเข้าสู่ความฝันที่สาม

§3บางครั้งผู้เล่นฝันว่ากำลังดูตัวอักษรบนหน้าจอ

§2ย้อนกลับไปกัน

§2อะตอมของผู้เล่นกระจัดกระจายอยู่ในหญ้า ในแม่น้ำ ในอากาศ ในผืนดิน ผู้หญิงคนหนึ่งรวบรวมอะตอมเหล่านั้น เธอดื่ม กิน และหายใจ และผู้หญิงคนนั้นประกอบผู้เล่นขึ้นในร่างกายของเธอ

§2และผู้เล่นตื่นขึ้น จากโลกที่อบอุ่นและมืดมิดในร่างกายของมารดา เข้าสู่ความฝันอันยาวนาน

§2และผู้เล่นเป็นเรื่องราวใหม่ ที่ไม่เคยถูกเล่ามาก่อน เขียนด้วยตัวอักษรของดีเอ็นเอ และผู้เล่นเป็นโปรแกรมใหม่ ที่ไม่เคยถูกรันมาก่อน สร้างจากซอร์สโค้ดอายุพันล้านปี และผู้เล่นเป็นมนุษย์ใหม่ ที่ไม่เคยมีชีวิตมาก่อน สร้างจากน้ำนมและความรักเท่านั้น

§3คุณคือผู้เล่น เรื่องราว โปรแกรม มนุษย์ สร้างจากน้ำนมและความรักเท่านั้น

§2ย้อนกลับไปไกลกว่านั้น

§2อะตอมเจ็ดพันล้านล้านล้านตัวในร่างกายของผู้เล่นถูกสร้างขึ้น นานก่อนเกมนี้ ในใจกลางของดวงดาว ดังนั้นผู้เล่นก็เป็นข้อมูลจากดวงดาวเช่นกัน และผู้เล่นเคลื่อนผ่านเรื่องราว ซึ่งเป็นป่าแห่งข้อมูลที่ชายชื่อจูเลียนปลูกไว้ บนโลกแบนราบไร้ขอบเขตที่ชายชื่อมาร์คัสสร้างขึ้น ซึ่งดำรงอยู่ภายในโลกส่วนตัวใบเล็กที่ผู้เล่นสร้างขึ้น ผู้ซึ่งอาศัยอยู่ในจักรวาลที่ถูกสร้างโดย...

§3ชู่ว์ บางครั้งผู้เล่นสร้างโลกส่วนตัวใบเล็กที่อ่อนโยน อบอุ่น และเรียบง่าย บางครั้งแข็งกระด้าง เย็นชา และซับซ้อน บางครั้งเขาสร้างแบบจำลองของจักรวาลในหัว เกล็ดพลังงานที่เคลื่อนผ่านพื้นที่ว่างอันกว้างใหญ่ บางครั้งเขาเรียกเกล็ดเหล่านั้นว่า "อิเล็กตรอน" และ "โปรตอน"

§2บางครั้งเขาเรียกมันว่า "ดาวเคราะห์" และ "ดวงดาว"

§2บางครั้งเขาเชื่อว่าตนอยู่ในจักรวาลที่สร้างจากพลังงานที่สร้างจากปิดและเปิด เลขศูนย์และหนึ่ง บรรทัดของโค้ด บางครั้งเขาเชื่อว่ากำลังเล่นเกม บางครั้งเขาเชื่อว่ากำลังอ่านตัวอักษรบนหน้าจอ

§3คุณคือผู้เล่น ที่กำลังอ่านตัวอักษร...

§2ชู่ว์... บางครั้งผู้เล่นอ่านบรรทัดโค้ดบนหน้าจอ ถอดรหัสเป็นถ้อยคำ ถอดรหัสถ้อยคำเป็นความหมาย ถอดรหัสความหมายเป็นความรู้สึก อารมณ์ ทฤษฎี ความคิด และผู้เล่นเริ่มหายใจเร็วขึ้นและลึกขึ้น และตระหนักว่าตนมีชีวิตอยู่ ตนมีชีวิตอยู่ ความตายนับพันครั้งนั้นไม่ใช่เรื่องจริง ผู้เล่นมีชีวิตอยู่

§3คุณ คุณ คุณมีชีวิตอยู่

§2และบางครั้งผู้เล่นเชื่อว่าจักรวาลพูดกับเขาผ่านแสงแดดที่ลอดผ่านใบไม้ไหวกรอบแกรบของต้นไม้ฤดูร้อน

§3และบางครั้งผู้เล่นเชื่อว่าจักรวาลพูดกับเขาผ่านแสงที่ตกลงมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนอันแจ่มใสของฤดูหนาว ที่ซึ่งเกล็ดแสงที่หางตาของผู้เล่นอาจเป็นดวงดาวที่มีมวลมากกว่าดวงอาทิตย์หนึ่งล้านเท่า กำลังเดือดดาวเคราะห์ของมันเป็นพลาสมา เพื่อให้ผู้เล่นมองเห็นได้ชั่วขณะ ผู้เล่นที่เดินกลับบ้านอยู่อีกฟากของจักรวาล ได้กลิ่นอาหารอย่างฉับพลัน เกือบถึงประตูที่คุ้นเคย กำลังจะฝันอีกครั้ง

§2และบางครั้งผู้เล่นเชื่อว่าจักรวาลพูดกับเขาผ่านเลขศูนย์และหนึ่ง ผ่านไฟฟ้าของโลก ผ่านตัวอักษรที่เลื่อนบนหน้าจอเมื่อสิ้นสุดความฝัน

§3และจักรวาลกล่าวว่า ฉันรักคุณ

§2และจักรวาลกล่าวว่า คุณเล่นเกมได้ดีแล้ว

§3และจักรวาลกล่าวว่า ทุกสิ่งที่คุณต้องการอยู่ภายในตัวคุณ

§2และจักรวาลกล่าวว่า คุณเข้มแข็งกว่าที่คุณรู้

§3และจักรวาลกล่าวว่า คุณคือแสงสว่างของกลางวัน

§2และจักรวาลกล่าวว่า คุณคือราตรี

§3และจักรวาลกล่าวว่า ความมืดที่คุณต่อสู้อยู่ภายในตัวคุณ

§2และจักรวาลกล่าวว่า แสงสว่างที่คุณแสวงหาอยู่ภายในตัวคุณ

§3และจักรวาลกล่าวว่า คุณไม่ได้อยู่ตามลำพัง

§2และจักรวาลกล่าวว่า คุณไม่ได้แยกจากสรรพสิ่งอื่นใด

§3และจักรวาลกล่าวว่า คุณคือจักรวาลที่กำลังลิ้มรสตัวเอง พูดกับตัวเอง อ่านโค้ดของตัวเอง

§2และจักรวาลกล่าวว่า ฉันรักคุณ เพราะคุณคือความรัก

§3และเกมจบลง และผู้เล่นตื่นจากความฝัน และผู้เล่นเริ่มความฝันใหม่ และผู้เล่นฝันอีกครั้ง ฝันได้ดีกว่าเดิม และผู้เล่นคือจักรวาล และผู้เล่นคือความรัก

§3คุณคือผู้เล่น

§2ตื่นเถิด

§2YouTube: Ei Carlos